W³asno¶æ prywatna i koszty

Gospodarka rynkowa opiera siê na w³asno¶ci swojej. W³asno¶æ prywatna po­lega na tym, ¿e inni ludzie maj± prawo dowolnie wykorzystywaæ posiadane rzeczy oraz dodatkowo zakupowaæ i sprzedawaæ to prawo. W³asno¶æ prywatna dostarcza ludziom motywacji do pracy i zachêca ich do  dba³o¶ci o rzeczy, za które odpowiadaj± lub które posiadaj±. Je¶li jaka¶ rzecz powinno siê do osoby lub instytucji, dba ona o ni± i stara siê jej nie utraciæ. Komuni¶ci uwa¿ali, ¿e w³asno¶æ prywatna jest z³em i ¿e genialna materialne powinny nale¿eæ do wszystkich. Nikomu wiêc nie zale¿a³o na tym, a¿eby o nie dbaæ i nikt nie troszczy³ siê o korporacjê, w której pracowa³. Na koszty sk³ada siê to wszystko, za co musi p³aciæ jednostka gospodarcza. Przedsiêbiorstwa po¶wiêcaj± kosztom kilka uwagi. O ile koszty jakiej¶ spó³ki s± znacznie wy¿sze ni¿ koszty konkurencji, to - aby mog³a ona pozwoliæ sobie na narzucenie wy¿szych kosztów - musi wytwarzaæ lepsze produkty. Sposobno¶æ wyboru po¶ród drogimi towarami o i tañszymi o ni¿szej jako¶ci jest dla konsumentów korzystna. Nabywcy bezwzglêdnie odrzucaj± jednak drogie produkty ni­skiej jako¶ci. W systemie centralnego planowania nikt nie troszczy³ siê o koszty, nie by³o równie¿ nacisku ze strony konkurencji, by te koszty obni¿aæ. Dlatego równie¿ w gospodar­ce planowej wiele korporacji oferowa³o towary niskiej jako¶ci projektowane po wysokich kosztach. Kilka obecnych problemów wynik³o w tej chwili z tego. Koszty produkcji aparatów fotograficznych firmy Praktika przewy¿sza³y cenê, jak± wschodnionie-miecka fabryka mog³a za nie dostaæ. W koñcu trzeba by³o j± zamknêæ. Innym typem kosztów sê tzw. koszty alternatywne. Zgodnie z definicjê